Holy chips!!!!!

Van de praktijk van Barbara tot bij mij thuis was 20 minuten rijden.
Die dag deed ik er bijna een uur over.
Er was een wegomleiding en ik was zo in gedachten dat ik niet de juiste aanwijzingen volgde. Zo kon het gebeuren dat ik van het ene naar het andere gehucht reed en via landweggetjes (en uiteindelijk de Tom Tom) toch thuis aankwam.
In eerste instantie trachtend antwoorden te geven op DE vraag.
Hoe moest mijn nieuwe partner zijn?
Ik bleef een beetje hangen in dezelfde antwoorden en voelde dat ik niet echt verder kwam.
Maar opeens kreeg ik een ingeving.
Als ik nu eens zou starten met wat ik NIET wilde dan werd het misschien makkelijker om te omschrijven wat ik WEL wilde.
Gek genoeg wist ik verdomdes goed wat ik niet wilde.
En vanuit die inzichten, ontstond vanzelf het beeld van wat ik wél wilde.
Wat wilde ik eigenlijk zelf met de “rest van mijn leven?”.
Ik wilde genieten.
Van grote en kleine dingen.
Van lekker eten, mooie fietstochten, luieren in de tuin en mijn prachtige baan als directeur van Toverland.
Van Tessa en Ankie en de rest van mijn familie en vrienden.
Van inspirerende boeken, de zee, mooie muziek en wandelen met hondje Nicky.
Van samen reizen, mooie gesprekken, spontane dingen doen.
Van samen ontspannen.

“Met een smile van oor tot oor genoot ik van dit inzicht.”

En in deze laatste zin zat de kern van wat ik écht wilde:
SAMEN
en
ONTSPANNEN
En als een bliksemflits bij heldere hemel was daar het woord dat daarbij hoorde:
ONGECOMPLICEERD!
Ik wilde een ontspannen relatie met een ongecompliceerde man.
WoW ….. Dat voelde goed!
Met een smile van oor tot oor genoot ik van dat inzicht. Ik genoot zelfs van het feit dat ik nog steeds aan het autorijden was en me totaal verreden had.
Ik voelde een diep besef in me:
Om de weg terug naar huis te vinden kon ik terugvallen op de navigatie van de auto.
En om zelf de weg naar mijn eigen toekomst uit te stippelen had ik tijdens deze bijzondere rit mijn interne navigatie geactiveerd.
Ik wist weer wat ik zélf wilde met mijn leven.
En ik wist welke karaktereigenschappen van een evt. partner daarbij zouden passen.
Wat voelde dit goed!
Ik werd rustig van die gedachte.
Alleen was die rust maar van heel korte duur.
Ik denk ongeveer 3 kilometer…….
Want toen bedacht ik opeens:
Ongecompliceerd?
Ken ik überhaupt een man die ongecompliceerd is?
Mijn brein schoot weer in haar versnelling en in gedachten “scande” ik mijn omgeving.
Het was goed dat ik inmiddels de Tom Tom had aangezet anders had ik me vast en zeker weer verreden.
Maar eer ik thuis was vormde zich achter in mijn hoofd het beeld van een man:
Vrij? …. Check
Lief?…. Check
Aantrekkelijk? ….. Check
Ongecompliceerd?……. Check
Holy chips.. … Ik ken hem al!!!

Vorige bericht

Plaats een reactie